กังฟูซอกเกอร์

ทีมที่ใครก็ประมาทไม่ได้

เอ๋อเหมยมี Shuangshuang เป็นกัปตันผู้เข้มงวด เธอซ้อมหนักและคาดหวังให้เพื่อนทุ่มเทเท่ากัน ส่วน Yulong เพื่อนเก่าที่กลับมาอยู่ในทีมมีวิธีใช้ชีวิตสบายกว่า ความแตกต่างทำให้ทั้งสองปะทะกันแม้จะรู้จักกันมานาน

Xu Feng ผู้ฝึกสอนที่ถูกส่งมาช่วยก็มีอดีตร่วมกับ Shuangshuang หนังเล่นกับความขัดแย้งนอกสนามไปพร้อมการแข่งขันที่ลูกเตะและท่ากังฟูถูกขยายให้เกินจริง

เมื่อ Pear Blossom หยุดทีมที่กำลังชนะ

เอ๋อเหมยชนะคู่แข่งช่วงแรกอย่างขาดลอย แต่เกมกับ Pear Blossom ทำให้สถานการณ์เปลี่ยน คู่แข่งใช้ทั้งการยั่วและเล่ห์เหลี่ยม ขณะที่ Shuangshuang เสียอารมณ์ จนทีมพ่ายแพ้

การแพ้ทำให้จุดอ่อนที่ซ่อนอยู่หลังสกอร์สูงมองเห็นชัดขึ้น กัปตันอยากชนะมากจนกดดันคนรอบตัว และความไม่ลงรอยกับ Yulong ก็ทำให้ทีมเล่นได้ไม่เต็มที่

โอกาสของตัวสำรอง

ในเกมถัดมา Shuangshuang ส่งผู้เล่นสำรองลงสนาม พวกเธอพาทีมชนะ และได้ลงเล่นอีกในการพบ Pear Blossom รอบรองชนะเลิศ คราวนี้เอ๋อเหมยผ่านคู่แข่งเดิมไปได้

ความเปลี่ยนแปลงที่น่าสนใจคือคนซึ่งเคยถูกมองจากข้างสนามได้แสดงฝีมือ กัปตันไม่ได้ต้องแบกทุกจังหวะด้วยตัวเองอีกต่อไป ความสัมพันธ์กับ Yulong และ Xu Feng ก็ถูกทบทวนระหว่างทาง

กลับมาจากการตามหลัง

รอบชิง เอ๋อเหมยพบ Grand River แชมป์เก่าจากญี่ปุ่นและตกเป็นฝ่ายตามหลังสองประตู ทีมค่อย ๆ กลับเข้าสู่เกมโดยอาศัยการเล่นร่วมกัน ก่อนเอาชนะและคว้าแชมป์

หนังเลือกเล่าการเติบโตผ่านการแข่งขันที่ใหญ่และเว่อร์ขึ้นเรื่อย ๆ มากกว่าความสมจริงทางฟุตบอล ฉากที่ Shuangshuang เปิดพื้นที่ให้เพื่อนจึงสำคัญพอ ๆ กับลูกยิง เพราะมันตอบปัญหาที่ทีมมีตั้งแต่ก่อนแพ้นัดแรก

กลิ่นอายหนังโจวซิงฉือในทีมชุดใหม่

Kung Fu Soccer หยิบฟุตบอลผสมศิลปะการต่อสู้กลับมาอีกครั้งหลัง Shaolin Soccer แต่ใช้ทีมและเรื่องราวชุดใหม่ มุกที่ตั้งใจให้เกินจริงกับตัวละครจำนวนมากอาจถูกใจคนดูไม่เท่ากัน

ถ้าจะคุยต่อหลังดู ลองย้อนนึกถึงเกมที่ตัวสำรองได้เล่น: จังหวะไหนทำให้เห็นความเปลี่ยนแปลงของ Shuangshuang ได้ชัดกว่าผลแพ้ชนะ?

ฟุตบอลที่เล่นใหญ่ได้เต็มที่

การเคลื่อนไหวเหนือจริงและมุกภาพเป็นส่วนหนึ่งของโลกหนัง ไม่ใช่ภาพการแข่งขันฟุตบอลแบบสมจริง