บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่)จำกัด
2001 92 นาที G

2001 / 92 นาที G

บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่)จำกัด

กำกับโดยPete Docter
นำแสดงโดยJohn GoodmanBilly CrystalMary Gibbs
IMDb
8.1/ 10
1,093,989 โหวต
FLM.RED
—
ยังไม่มีคะแนน · 0 โหวต

FLM.RED / คุยหลังดู

MONSTERS, INC. ประตูที่เปลี่ยนความกลัวให้เป็นเสียงหัวเราะ

สปอยล์เนื้อเรื่องและตอนจบของ Monsters, Inc.

ภาพวาดซัลลีย์และไมค์ใกล้ประตูในโรงงานสัตว์ประหลาด
บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่)จำกัด · ภาพปกวาด / FLM.RED
เปิดอ่านสรุปและคุยหลังดู — มีสปอยล์

ในเมืองที่เปิดไฟได้ด้วยเสียงกรีดร้องของเด็ก ซัลลีย์คือพนักงานดาวเด่นของโรงงานรับจ้างทำให้กลัว เขากับไมค์เชื่อเหมือนสัตว์ประหลาดตัวอื่นว่าเด็กมนุษย์เป็นอันตราย จนเด็กหญิงที่พวกเขาเรียกว่าบูหลุดผ่านประตูเข้ามา และความกลัวที่เคยดูสมเหตุสมผลก็เริ่มพังลงทีละน้อย

เด็กที่หลุดเข้ามา

ซัลลีย์พบบูหลังเลิกงานและพยายามพาเธอกลับห้อง แต่การซ่อนเด็กคนหนึ่งจากเมืองทั้งเมืองทำได้ยากกว่าที่คิด ไมค์ต้องรับมือกับแผนที่วุ่นวายขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนซัลลีย์ค่อย ๆ มองเห็นว่าบูไม่ได้เป็นพิษหรือเป็นภัยอย่างที่เขาเคยเชื่อ เด็กหญิงกลับไว้ใจสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ที่เธอเรียกว่า “คิตตี้”

ความลับในโรงงาน

ภัยจริงอยู่ใกล้ตัวกว่านั้น แรนดัลคู่แข่งของซัลลีย์ร่วมมือกับวอเตอร์นูส หัวหน้าโรงงาน ในแผนใช้เครื่องสกัดเสียงกรีดร้องจากเด็ก ทั้งสองพร้อมทำร้ายบูเพื่อแก้ปัญหาพลังงาน ซัลลีย์กับไมค์ช่วยเธอและเปิดโปงวอเตอร์นูสได้ ก่อนส่งบูกลับห้องและต้องเห็นประตูของเธอถูกทำลาย

ตอนจากลาจึงไม่ได้แก้ความเศร้าอย่างง่ายดาย ซัลลีย์ทำสิ่งที่ถูกต้องด้วยการพาบูกลับบ้าน แม้รู้ว่าจะไม่ได้อยู่กับเธออีก ชิ้นส่วนประตูที่เขาเก็บไว้เป็นความทรงจำเล็ก ๆ จากความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยความกลัว แล้วกลายเป็นความผูกพัน

ประตูที่ได้เปิดอีกครั้ง

หลังจากนั้นโรงงานเปลี่ยนมาใช้เสียงหัวเราะซึ่งให้พลังงานมากกว่าเสียงกรีดร้อง ไมค์กลายเป็นคนสร้างเสียงหัวเราะแทนการขู่เด็ก และซัลลีย์รับหน้าที่นำบริษัท ตอนท้ายไมค์นำประตูของบูที่ซ่อมขึ้นใหม่มาให้ ซัลลีย์ใส่ชิ้นส่วนสุดท้าย เปิดประตู และได้ยินบูเรียก “คิตตี้” หนังปล่อยให้รอยยิ้มของซัลลีย์เล่าสิ่งที่เหลือ

คุยหลังดู

  • ความน่าสนใจของโรงงานแห่งนี้คือไม่มีใครต้องเป็นปีศาจร้ายถึงจะทำงานที่ทำให้เด็กกลัวได้ ซัลลีย์ภูมิใจกับงานและเชื่อว่ามันจำเป็น ความสัมพันธ์กับบูทำให้เขาต้องมองคนที่อยู่อีกด้านของประตูในฐานะคนคนหนึ่ง ไม่ใช่เพียงแหล่งพลังงาน
  • ฉากบูเห็นซัลลีย์คำรามในการฝึกซ้อมก็น่าเจ็บใจเป็นพิเศษ เพราะสิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดกลับทำให้คนที่ไว้ใจเขาหวาดกลัว หนังไม่ได้บอกว่าความรักแก้ทุกปัญหาได้ทันที แต่ให้ซัลลีย์ยอมรับผลของการกระทำและเลือกปกป้องบู แม้ต้องเสี่ยงเสียงานและเพื่อน
  • การเปลี่ยนโรงงานมาใช้เสียงหัวเราะทำให้ตอนจบมีความหวัง โดยยังผูกอยู่กับบทเรียนของเรื่อง: เมื่อสัตว์ประหลาดยอมฟังเด็ก แหล่งพลังงานที่เคยถูกมองข้ามก็ปรากฏขึ้น ประตูบานเดิมจึงมีความหมายใหม่ ทั้งในฐานะทางกลับบ้านของบูและโอกาสที่สองของซัลลีย์

ก่อนดู

แอนิเมชันผจญภัยว่าด้วยความกลัว มิตรภาพ และการมองอีกฝ่ายใหม่

คุยต่อหลังดู

ซัลลีย์ได้พบบูอีกหรือไม่?

ตอนท้ายเขาเปิดประตูที่ซ่อมแล้วและได้ยินเสียงบู ก่อนภาพตัดจบที่รอยยิ้มของเขา

เรื่องราว

เรื่องย่อ

เมื่อถึงเวลาขึ้นนอน เด็กๆ ทั่วโลกต่างรู้ดีว่า เมื่อพ่อแม่ของพวกเขา พาพวกเขาขึ้นเตียงนอน และปิดไฟมืดเมื่อไหร่ สัตว์ประหลาดที่ซ่อนตัวอยู่หลังประตูตู้เสื้อผ้า จะกระโดดออกมาทันที แต่สิ่งที่พวกเขาไม่เคยรู้เลยก็คือ ที่สัตว์ประหลาดเหล่านี้ต้องหลอกให้เด็กๆ กลัว ไม่ใช่แค่เรื่องล้อเล่นส่วนตัว มันคือ "งาน" ของพวกสัตว์ประหลาดทั้งหลาย มอนสโทรโพลิส คือบ้านของเหล่าประชากรสัตว์ประหลาด ที่มีทุกรูปร่างและทุกขนาด แหล่งพลังงานหลักของพวกมัน ได้มาจากเสียงกรีดร้องของมนุษย์ และโรงงานที่ผลิตเสียงกรีดร้องขนาดใหญ่ที่สุด ก็คือ Monster, Inc. (หรือ M.I. - เอ็มไอ) ทีมสัตว์ประหลาดแถวหน้าของโรงงาน จะเดินทางสู่โลกมนุษย์ โดยผ่านประตูตู้เสื้อผ้าในยามค่ำคืน ก็เพื่อหลอกเด็กๆ ให้ตกใจกลัว และเก็บเสียงกรีดร้องของพวกเขาเอาไว้ ที่ทำให้งานนี้ยากมากขึ้น ก็คือความจริงที่ว่า สัตว์ประหลาดเหล่านี้เชื่อว่า พวกเด็กๆ คือของมีพิษ และถ้าไปแตะโดนตัวเด็กเข้า จะนำมาซึ่งหายนะ

หน้ากล้อง

นักแสดง

Steve Susskind

Floor Manager (voice)

ภาพวาด Bonnie Hunt

Bonnie Hunt

Flint (voice)

ภาพจากภาพยนตร์

ภาพ

เลือกดูต่อจากสิ่งที่สนใจ

ดูเรื่องไหนต่อดี