FLM.RED / คุยหลังดู
Train to Busan เพลงที่ซูอาร้องไม่จบ
เปิดเผยเหตุการณ์สำคัญและตอนจบ

เปิดอ่านสรุปและคุยหลังดู — มีสปอยล์
ซอกอูพาลูกสาวขึ้นรถไฟจากโซลไปปูซานในวันเกิดของเธอ เขาคิดเพียงว่าจะไปส่งลูกให้ถึงแม่ ส่วนซูอามีเรื่องง่ายกว่านั้นที่อยากได้จากพ่อ คือให้เขาอยู่ตรงนั้นตอนเธอต้องการ เมื่อเกิดเหตุบนขบวน ประตูกระจกระหว่างตู้ก็กลายเป็นที่ตัดสินว่าใครจะช่วยใคร
คนที่ยืนอยู่อีกฝั่งของกระจก
ซอกอู ซังฮวา และยงกุกฝ่าขบวนไปหาคนที่รออยู่ ขณะที่ผู้โดยสารอีกกลุ่มยอมฟังยงซอกและปิดกั้นคนที่เพิ่งหนีมาถึงเพราะกลัวว่าพวกเขาจะติดเชื้อ ซังฮวาช่วยถ่วงเวลาให้คนอื่นหนีไป คนที่เข้าไปช่วยครอบครัวตัวเองจึงต้องแบกผลของการตัดสินใจจากคนทั้งตู้
เสียงจากอุโมงค์
ซอกอูถูกยงซอกที่กลายเป็นซอมบี้กัดบนหัวรถจักร เขาพาซูอากับซองกยองที่กำลังตั้งครรภ์ไปอยู่ในจุดปลอดภัยและบอกลาลูก ก่อนปล่อยตัวจากรถเพื่อให้ทั้งคู่เดินทางต่อ เมื่อทั้งสองเดินลอดอุโมงค์เข้าปูซาน ทหารมองไม่ชัดว่าคนที่เดินมาคือใคร เสียงซูอาร้องเพลง Aloha ʻOe ทำให้พวกเขารู้ว่าคนตรงหน้ายังรอดชีวิต
คุยหลังดู
- ตอนต้นซูอาร้องเพลงนี้ไม่จบในงานโรงเรียน เพราะมองหาแล้วไม่เห็นพ่อ ตอนท้ายเธอร้องต่อในที่ที่เขาไม่มีวันได้ยินอีก หนังจึงให้เพลงเดียวทำหน้าที่ทั้งบอกลาและพาคนรอดสองคนออกจากอุโมงค์
- ประตูกั้นตู้ช่วยให้เยอนซังโฮถ่ายความกลัวเป็นเรื่องที่มองเห็นได้ คนอีกฝั่งยังอยู่ใกล้พอให้เห็นสีหน้า แต่ระยะเพียงแผ่นกระจกกลับทำให้บางคนเรียกการทิ้งผู้อื่นไว้ข้างนอกว่าการปกป้องส่วนรวม
ก่อนดู
Array



