CASEY
AFFLECK

หนังสองเรื่องที่ออกฉายในปี 2007 เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับทำความรู้จักงานของเคซีย์ แอฟเฟล็ก Gone Baby Gone พาเขาเข้าไปในคดีเด็กหายภายใต้การกำกับของเบน แอฟเฟล็ก ส่วน The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford ให้เขาเป็นคนที่ความชื่นชมต่ออีกฝ่ายค่อย ๆ กลายเป็นอันตราย เคซีย์เกิดที่ฟัลมัท รัฐแมสซาชูเซตส์ วันที่ 12 สิงหาคม 1975 ในเรื่องที่ต่างกันมากทั้งสองเรื่อง สิ่งที่ชวนติดตามคือความรู้สึกว่าตัวละครกำลังตัดสินใจว่าจะพูดอะไรได้บ้าง และจะอยู่กับผลของมันอย่างไร

หนัง Jesse James ของแอนดรูว์ โดมินิกให้เขาเป็น Robert Ford ประกบ Jesse ของแบรด พิตต์ ความสัมพันธ์ที่มีอำนาจไม่เท่ากันทำให้สีหน้าและท่าทีที่เปลี่ยนเพียงเล็กน้อยมีความหมาย ความอยากได้รับการยอมรับอยู่ใกล้กับความขุ่นเคืองอย่างน่ากลัว แอฟเฟล็กเข้าชิงออสการ์นักแสดงสมทบชายในพิธีปี 2008 จากการแสดงนี้ เป็นการเข้าชิงของหนังปี 2007 และเป็นคนละสาขากับรางวัลนำชายที่เขาได้รับภายหลัง บทนี้แสดงให้เห็นว่าความไม่สบายใจสะสมอยู่ในคนที่ดูเงียบได้มากเพียงใด

Manchester by the Sea (2016) ซึ่งเคนเนธ โลเนอร์แกนเขียนบทและกำกับ มี Lee Chandler เป็นศูนย์กลาง เขาต้องกลับบ้านเกิดหลังพี่ชายเสียชีวิตและเผชิญหน้าที่ดูแลหลาน แอฟเฟล็กทำให้บทสนทนาธรรมดารู้สึกยากลำบาก โดยไม่ต้องให้ตัวละครอธิบายตัวเองทุกครั้ง ช่วงหยุดพูด ความหงุดหงิด และความพยายามช่วยเหลือที่ดูเก้ ๆ กัง ๆ แบกรับอารมณ์ไว้มาก การแสดงนี้ทำให้เขาชนะออสการ์นำชายและ Golden Globe นักแสดงชายภาพยนตร์ดราม่าในปี 2017 หลังหนังออกฉายในปี 2016

A Ghost Story (2017) ของเดวิด โลเวอรี ซึ่งมีรูนีย์ มาราร่วมแสดง นำคำถามเรื่องการมีตัวตนไปไว้ในรูปแบบแปลกตา ตัวละครของแอฟเฟล็กกลับมาหลังเสียชีวิตในร่างผีที่คลุมผ้าขาว เมื่อใบหน้าที่คุ้นเคยถูกซ่อนไว้ ความสนใจจึงย้ายไปหาท่าทาง ระยะเวลา และพื้นที่รอบร่างนั้น เป็นหนังที่เหมาะจะดูควบคู่กับบทที่ใช้คำพูดมากกว่า เพราะตั้งคำถามว่าคนคนหนึ่งหลงเหลืออะไรไว้ในสถานที่ และนักแสดงสื่อสารอะไรได้เมื่อไม่สามารถใช้ใบหน้ารับหน้าที่นั้น

บทของเขาในหนังคริสโตเฟอร์ โนแลนใช้พื้นที่บนจอที่กระชับกว่า ใน Interstellar (2014) เขารับบท Tom และใน Oppenheimer (2023) เป็น Boris Pash บทเหล่านี้อยู่ภายใต้แรงกดดันต่างชนิด ตั้งแต่สายสัมพันธ์ในครอบครัวถึงอำนาจในบทสนทนาสอบสวน การดูควบคู่กับงานนำช่วยให้เห็นว่าวิธีส่งบทที่ไม่เร่งอารมณ์สามารถกำหนดบรรยากาศของฉากได้รวดเร็วเพียงใด การปรากฏตัวสั้น ๆ ก็เปลี่ยนวิธีที่ผู้ชมมองคนรอบตัวเขาได้

แอฟเฟล็กยังสร้างรูปทรงของเรื่องผ่านงานเขียนบทและกำกับ เขาเขียน กำกับ และแสดงนำใน Light of My Life (2019) ดราม่าการเอาตัวรอดของพ่อกับลูกหลังโรคระบาด ส่วน The Instigators (2024) ใช้จังหวะอีกแบบ เขาร่วมเขียนบทกับชัค แม็กลีนและแสดงเป็น Cobby คู่กับ Rory ของแมตต์ เดมอน โดยดั๊ก ไลแมนกำกับหนังตลกปล้นเรื่องนี้ เครดิตเหล่านี้ทำให้เห็นอาชีพของเขากว้างไปกว่าการแสดง ตั้งแต่การประคองความสัมพันธ์ใกล้ชิดบนจอถึงการวางสถานการณ์วุ่นวายให้คู่หูที่ไม่เต็มใจต้องหาทางพูดและเอาตัวรอดร่วมกัน